Wiemy już, czym jest granica funkcji w punkcie. Teraz zajmiemy się jej obliczaniem. W wielu przykładach wystarczy podstawić liczbę, do której dąży \(x\). Czasami jednak po podstawieniu otrzymamy symbol nieoznaczony i wtedy wyrażenie trzeba najpierw odpowiednio przekształcić.
Podstawowe działania na granicach
Na granicach możemy wykonywać podstawowe działania podobnie jak na liczbach. Jeżeli istnieją granice \(\lim_{x\to x_0}f(x)\) oraz \(\lim_{x\to x_0}g(x)\), możemy korzystać z następujących własności.
Suma
Różnica
Iloczyn
Stała przed funkcją
Iloraz
W przypadku ilorazu musimy dodatkowo mieć pewność, że granica mianownika nie jest równa zero.
Granica wielomianu
Jeżeli funkcja jest wielomianem, obliczenie granicy w punkcie jest bardzo proste. Wystarczy w miejsce \(x\) podstawić liczbę, do której \(x\) dąży.
Przykład 1
Obliczmy:
Mamy wielomian, więc podstawiamy \(x=-2\):
Zatem:
Granica funkcji wymiernej
Jeżeli mamy ułamek, również zaczynamy od podstawienia \(x=x_0\). Jeżeli mianownik po podstawieniu jest różny od zera, granicę możemy obliczyć bez żadnych dodatkowych przekształceń.
Przykład 2
Obliczmy:
Podstawiamy \(x=2\):
Mianownik nie jest równy zero, więc:
Co zrobić, gdy nie możemy od razu podać wyniku?
Nie zawsze bezpośrednie podstawienie wystarczy. Czasami otrzymamy tak zwany symbol nieoznaczony.
Najczęściej spotykane symbole nieoznaczone to:
W granicach funkcji w skończonym punkcie bardzo często spotkamy symbol \(\frac00\). To właśnie na nim skupimy się teraz najbardziej.
Symbol \(\frac00\) – rozkład na czynniki
Przykład 3
Obliczmy:
Zaczynamy od podstawienia \(x=3\):
Otrzymaliśmy symbol nieoznaczony, dlatego musimy przekształcić licznik i mianownik.
Rozkładamy licznik:
Mianownik jest różnicą kwadratów:
Wracamy do granicy:
Zatem:
Wyłączanie wspólnego czynnika
Nie zawsze trzeba rozkładać wielomian za pomocą delty. Czasami wspólny czynnik widać od razu.
Przykład 4
Obliczmy:
Po podstawieniu otrzymujemy:
Wyłączamy \(x\) przed nawias w liczniku:
Teraz:
Granice z pierwiastkami
Jeżeli w wyrażeniu występuje pierwiastek, nadal najpierw próbujemy zwykłego podstawienia.
Przykład 5
Obliczmy:
Podstawiamy \(x=4\):
Zatem:
Usuwanie niewymierności
Ciekawsza sytuacja pojawia się wtedy, gdy po podstawieniu do wyrażenia zawierającego pierwiastek otrzymujemy \(\frac00\).
W takich przykładach często korzystamy z wyrażenia sprzężonego.
Przykład 6
Obliczmy:
Najpierw podstawiamy \(x=3\):
Mnożymy licznik i mianownik przez wyrażenie sprzężone \(\sqrt{x+1}+2\):
W liczniku możemy zastosować wzór \((a-b)(a+b)=a^2-b^2\):
Otrzymujemy więc:
Jak rozpoznać, co zrobić?
Krok 1. Podstaw \(x=x_0\).
Jeżeli otrzymujesz zwykłą liczbę, jest to wartość granicy.
Krok 2. Jeżeli otrzymujesz \(\frac00\), nie kończ obliczeń.
Sprawdź, czy możesz:
- wyłączyć wspólny czynnik przed nawias,
- rozłożyć wielomiany na czynniki,
- zastosować wzór skróconego mnożenia,
- pomnożyć przez wyrażenie sprzężone, jeśli występuje pierwiastek.
Krok 3. Uprość wyrażenie.
Po przekształceniu spróbuj ponownie podstawić \(x=x_0\).
Zadania
Oblicz granicę:
Pokaż rozwiązanie
Mamy wielomian, dlatego możemy bezpośrednio podstawić \(x=2\):
Oblicz granicę:
Pokaż rozwiązanie
Zaczynamy od podstawienia \(x=-1\):
Mianownik nie jest równy zero, więc nie musimy wykonywać żadnych dodatkowych przekształceń.
Oblicz granicę:
Pokaż rozwiązanie
Najpierw podstawiamy \(x=4\):
Rozkładamy licznik i mianownik na czynniki:
Teraz wracamy do granicy i skracamy wspólny czynnik:
Oblicz granicę:
Pokaż rozwiązanie
Po podstawieniu \(x=0\) otrzymujemy:
Wyłączamy \(x\) przed nawias:
Teraz:
Oblicz granicę:
Pokaż rozwiązanie
Po podstawieniu \(x=5\):
Mnożymy licznik i mianownik przez wyrażenie sprzężone:
Korzystamy ze wzoru na różnicę kwadratów:
Zatem:
Oblicz granicę:
Pokaż rozwiązanie
Po podstawieniu \(x=-2\) otrzymujemy:
Rozkładamy licznik i mianownik:
Po skróceniu jednego czynnika \(x+2\) otrzymujemy:
W tym miejscu nie otrzymujemy już zwykłej liczby po podstawieniu. Mianownik nadal dąży do zera.
Ten typ granic będziemy dokładniej analizować przy granicach niewłaściwych.
Granica lewostronna
Gdy \(x\to -2^-\), bierzemy liczby mniejsze od \(-2\), na przykład \(-2{,}1\), \(-2{,}01\), \(-2{,}001\).
Granica prawostronna
Gdy \(x\to -2^+\), bierzemy liczby większe od \(-2\), na przykład \(-1{,}9\), \(-1{,}99\), \(-1{,}999\).
Zapamiętaj
1. Zawsze zacznij od podstawienia. Jeżeli otrzymasz zwykłą liczbę, najczęściej jest to już wynik granicy.
2. Dla wielomianu wystarczy obliczyć jego wartość w punkcie.
3. W funkcji wymiernej możemy bezpośrednio podstawić \(x_0\), jeżeli mianownik po podstawieniu jest różny od zera.
4. \(\frac00\) nie jest wynikiem. Jest symbolem nieoznaczonym i oznacza, że wyrażenie trzeba przekształcić.
5. Przy \(\frac00\) szukaj możliwości skrócenia. Rozłóż wielomiany na czynniki, wyłącz wspólny czynnik albo zastosuj wzory skróconego mnożenia.
6. Przy pierwiastkach pamiętaj o wyrażeniu sprzężonym. Często pozwala ono usunąć symbol \(\frac00\).
7. Po przekształceniu ponownie spróbuj podstawić \(x=x_0\).