Do danego punktu możemy zbliżać się z lewej strony albo z prawej strony. Dlatego oprócz zwykłej granicy funkcji możemy badać także jej granice jednostronne.
Co oznacza podejście z lewej i z prawej strony?
Załóżmy, że badamy zachowanie funkcji w punkcie \(x_0=2\).
Z lewej strony bierzemy liczby mniejsze od \(2\), ale coraz bliższe \(2\), na przykład \(1{,}9\), \(1{,}99\), \(1{,}999\), \(1{,}9999\). Zapisujemy wtedy \(x\to2^-\).
Z prawej strony bierzemy liczby większe od \(2\), ale coraz bliższe \(2\), na przykład \(2{,}1\), \(2{,}01\), \(2{,}001\), \(2{,}0001\). Zapisujemy wtedy \(x\to2^+\).
Zapamiętaj:
\(x\to x_0^-\) oznacza, że zbliżamy się do \(x_0\) wartościami mniejszymi od \(x_0\).
\(x\to x_0^+\) oznacza, że zbliżamy się do \(x_0\) wartościami większymi od \(x_0\).
Znaki „−” i „+” nie oznaczają tutaj liczby ujemnej i dodatniej. Mówią jedynie, z której strony zbliżamy się do punktu.
Granica lewostronna
Granica lewostronna funkcji \(f\) w punkcie \(x_0\) opisuje zachowanie wartości funkcji, gdy \(x\) zbliża się do \(x_0\) wartościami mniejszymi od \(x_0\).
Czytamy: granica lewostronna funkcji \(f\) w punkcie \(x_0\) jest równa \(g\).
Granica prawostronna
Granica prawostronna funkcji \(f\) w punkcie \(x_0\) opisuje zachowanie wartości funkcji, gdy \(x\) zbliża się do \(x_0\) wartościami większymi od \(x_0\).
Czytamy: granica prawostronna funkcji \(f\) w punkcie \(x_0\) jest równa \(g\).
Definicja za pomocą ciągów
Granice jednostronne możemy również zdefiniować za pomocą ciągów.
Granica lewostronna: mówimy, że \(\lim_{x\to x_0^-}f(x)=g\), jeżeli dla każdego ciągu \((x_n)\) o wyrazach należących do dziedziny funkcji \(f\), którego wyrazy są mniejsze od \(x_0\) i który dąży do \(x_0\), zachodzi:
Granica prawostronna: mówimy, że \(\lim_{x\to x_0^+}f(x)=g\), jeżeli dla każdego ciągu \((x_n)\) o wyrazach należących do dziedziny funkcji \(f\), którego wyrazy są większe od \(x_0\) i który dąży do \(x_0\), zachodzi:
Jak obliczamy granicę jednostronną?
Samo obliczanie często wygląda podobnie jak w przypadku zwykłej granicy. Najważniejsze jest jednak ustalenie dziedziny funkcji oraz tego, z której strony możemy zbliżać się do badanego punktu.
Obliczmy:
Po podstawieniu \(x=5\) otrzymujemy symbol nieoznaczony \(\frac00\). Rozkładamy licznik:
Zatem:
Obliczmy:
To bardzo ważne: w pobliżu punktu \(1\) funkcja jest określona tylko po jego prawej stronie. Nie możemy więc zbliżać się do \(1\) argumentami mniejszymi od \(1\). Dlatego w punkcie \(1\) możemy badać granicę prawostronną, natomiast granicy lewostronnej tej funkcji w punkcie \(1\) nie ma.
Rozkładamy:
Dla \(x>1\) oba czynniki pod pierwiastkiem są nieujemne, dlatego:
Wartość bezwzględna i granice jednostronne
Przy wartości bezwzględnej strona, z której zbliżamy się do punktu, często decyduje o sposobie usunięcia modułu.
Dla wyrażenia \(|x-a|\) obowiązuje:
jeżeli \(x<a\), to \(|x-a|=-(x-a)\),
a jeżeli \(x>a\), to \(|x-a|=x-a\).
Rozważmy funkcję:
Najpierw granica lewostronna. Jeżeli \(x\to2^-\), zbliżamy się do \(2\) wartościami mniejszymi od \(2\). Wtedy \(x-2<0\), dlatego:
Teraz granica prawostronna. Jeżeli \(x\to2^+\), zbliżamy się do \(2\) wartościami większymi od \(2\). Wtedy \(x-2>0\), dlatego:
Możemy więc zapisać:
Kiedy istnieje granica funkcji?
Granica funkcji w punkcie istnieje wtedy i tylko wtedy, gdy istnieją obie granice jednostronne i są sobie równe.
Zapamiętaj:
granica lewostronna = granica prawostronna → granica funkcji w punkcie istnieje,
granica lewostronna ≠ granica prawostronna → granica funkcji w punkcie nie istnieje.
Funkcja określona różnymi wzorami
Zbadajmy istnienie granicy w punkcie \(x_0=1\):
Z lewej strony korzystamy ze wzoru \(x^2-x\):
Z prawej strony korzystamy ze wzoru \(\sqrt{x-1}\):
Obie granice jednostronne są równe, dlatego:
Zadania
Oblicz:
Pokaż rozwiązanie
Najpierw wyznaczamy dziedzinę. Mianownik nie może być równy \(0\), dlatego \(x\neq5\). Zatem \(D_f=\mathbb{R}\setminus\{5\}\).
Oblicz:
Pokaż rozwiązanie
Ze względu na pierwiastek w mianowniku musi być \(x>1\). Zatem \(D_f=(1,+\infty)\). Funkcja jest więc w pobliżu punktu \(1\) określona tylko po prawej stronie.
Wykaż, że:
Pokaż rozwiązanie
Dziedzina funkcji to \(D_f=\mathbb{R}\setminus\{2\}\). Możemy więc podejść do punktu \(2\) z obu stron.
Z lewej strony \(x-2<0\), dlatego \(|x-2|=2-x\):
Z prawej strony \(x-2>0\), dlatego \(|x-2|=x-2\):
Ponieważ \(1\neq-1\), granica obustronna nie istnieje.
Zbadaj, czy istnieje granica funkcji w punkcie \(x_0=3\):
Pokaż rozwiązanie
Funkcja jest określona dla wszystkich liczb rzeczywistych poza punktem \(3\), czyli \(D_f=\mathbb{R}\setminus\{3\}\). Po obu stronach punktu \(3\) znajdują się argumenty należące do dziedziny.
Granice jednostronne są równe, więc:
Zbadaj, czy istnieje granica funkcji w punkcie \(x_0=-2\):
Pokaż rozwiązanie
Dziedzina to \(D_f=\mathbb{R}\setminus\{-2\}\). Do punktu \(-2\) możemy więc zbliżać się z obu stron.
Ponieważ \(-5\neq-7\), granica obustronna nie istnieje.
Zapamiętaj
1. Zanim zaczniesz liczyć granicę jednostronną, sprawdź dziedzinę funkcji.
2. \(x\to x_0^-\) oznacza podejście do punktu z lewej strony.
3. \(x\to x_0^+\) oznacza podejście do punktu z prawej strony.
4. Jeżeli po jednej stronie punktu nie ma argumentów należących do dziedziny, nie możemy badać granicy funkcji z tej strony.
5. Przy wartości bezwzględnej strona podejścia pomaga ustalić sposób usunięcia modułu.
6. Granica obustronna istnieje wtedy, gdy obie granice jednostronne istnieją i są sobie równe.